نوشته‌ها

استانداردهای برداشت، فرآوری و آزمون‌های زعفران

استانداردهای برداشت، فرآوری و آزمون‌های زعفران

 

در این فصل قواعد برداشت، فرآوری و آزمون‌های زعفران با تکیه بر استانداردهای ملی ایران و منابع موجود، بیان شده است. برداشت زعفران بهتر است در ساعات اولیه صبح و حتی قبل از طلوع خورشید انجام شود تا ضمن تسهیل در عملیات برداشت، کیفیت محصول نیز حفظ شده و میزان تلفات کاهش یابد.

فرد برداشت کننده گل‌های زعفران نیز باید اصول بهداشتی را رعایت نموده و گنجایه برداشت هم باید تمیز، خشک و عاری از آلودگی باشد و بتواند محصول برداشت‌شده را از صدمات مکانیکی و وقوع آلودگی حفظ نماید.

کلاله گل‌های برداشت‌شده بایستی در اولین فرصت پس از برداشت جداسازی شده و برای حفظ گل‌ها در شرایط اوج گلدهی محصول نیز استفاده از پوشش‌های پلیمری با اتمسفر تغییریافته و دمای پایین موردتوجه قرار گرفته است.

رعایت مسائل بهداشتی در حین جداسازی کلاله ضروری است و برای خشک‌کردن محصول نیز تأکید بر استفاده از روش‌های صنعتی به‌خصوص به‌کارگیری خشک‌کن‌های خورشیدی می‌باشد.

در قسمت پایانی این فصل آیین کار، تجهیزات و الزامات موردنیاز برای تأسیس کارگاه‌های بسته‌بندی زعفران تشریح شده و قواعد انبارداری و درجه‌بندی محصول بیان شده است، افزون بر این، روش نمونه‌برداری از محصول انبارشده و آزمون‌های مختلف فیزیکی، شیمیایی، حسی و میکروبی نمونه‌های زعفران بر اساس استانداردهای ملی ایران تشریح شده است.

 


بهدانی، م.ع.، فلاحی، ح.ر. ۱۳۹۴. زعفران دانش فنی مبتنی بر رهیافت های پژوهشی. انتشارات دانشگاه بیرجند.

زعفران و اکوتوریسم

come-coltivare-zafferano-21-640x427

زعفران و اکوتوریسم

بخش قابل توجهی از مراحل تولید و فرآوری زعفران از قابلیت بالایی برای جذب گردشگر برخوردار است. بر این اساس، علاوه بر محصول به دست آمده از زعفران، صنعت توریسم نیز می تواند به عنوان منبع در آمدی دیگری برای پرورش دهندگان این گیاه محسوب گردد.

بهره گیری تولید کنندگان زعفران از روش های سنتی در مراحل کاشت و داشت گیاه، روش کار خانوادگی و نیز برداشت محصول به عنوان جاذبه هایی برای گردشگران به شمار می آید که صرفا روش های کشاورزی ماشینی را در ذهن دارند. افزون بر این، وجود آیین های سنتی، آثار باستانی و چشم انداز های طبیعی در نواحی تولید زعفران، می تواند فرصت های جدیدی برای بازدید کنندگان از این نواحی فراهم نماید.

برای رسیدن به این هدف اجرای برنامه هایی مانند ایجاد مناطق ویژه گردشگری زعفران، برگزاری تورهای کشاورزی و بازدید از مزارع زعفران به ویژه در فصل برداشت محصول، تولید برنامه های ترفیعی و تبلیغی جهت معرفی مناطق ویژه تولید زعفران در کشور و نیز آموزش کشاورزان در خصوص نحوه برخورد با گردشگران می تواند سودمند باشد.

از موضوعات مهم در خصوص توسعه گردشگری زعفران برگزاری جشنواره هایی می باشد که در طی برگزاری آنها امکانات رفاهی بومی نیز در اختیار گردشگران قرار گیرد. برای بسیاری از گردشگران زندگی کوتاه مدت در خانه های افراد بومی پرورش دهنده زعفران و مشاهده روش های برداشت و فرآوری این محصول از نزدیک و مشاهده فعالیت خانوادگی افراد برای جمع آوری این محصول، می تواند تجربه ای بی نظیر به حساب آید.

images (9)

توسعه گردشگری کشاورزی در نواحی پرورش زعفران می تواند فرصت های شغلی جدیدی برای مردمان این نواحی ایجاد کرده و سطح درآمدی افراد ساکن در این نواحی را افزایش دهد.

حضور گردشگران در مناطق زیر کشت این گیاه موجب می شود تا بخش قابل توجهی از زعفران تولیدی و نیز سایر محصولات و صنایع دستی کشاورزان توسط بازدید کننده گان خریداری شده و درآمد بیشتری را نصیب تولید کننده نماید.

همچنین حضور گردشگران به خصوص بازدید کنندگان خارجی احتمالا فرصتهایی را برای مبادلات کشاورزی به خصوص زعفران بین تولید کنندگان و تجار داخلی با گردشگران خارجی فراهم می نماید.

حضور گردشگران خارجی و در کنار آن برگزاری سمینارها و کارگاه های علمی بین المللی در فصل برداشت زعفران زمینه شناسایی زعفران ایرانی و فرهنگ غنی زراعت این گیاه به مجامع علمی و تجاری دنیا را فراهم کرده که می تواند در طی زمان برند زعفران ایرانی را به جامعه جهانی معرفی نماید. افزون بر این، با شکل گیری این نوع ارتباطات، می توان با شیوه ای مناسب خاستگاه اصلی زعفران را به جهانیان معرفی نمود.


 “بهدانی، م.ع.، فلاحی، ح.ر. ۱۳۹۴٫ زعفران دانش فنی مبتنی بر رهیافت های پژوهشی. انتشارات دانشگاه بیرجند    .”