نشانه‌گذاری زعفران

ویژگی‌های لازم جهت برچسب‌گذاری روی بسته‌ها باید مطابق استاندارد ملی ایران به شماره ۱-۲۵۹ باشد. روی برچسب باید مجوز موقت ساخت (کد بهداشتی) نوشته شود (ا.م ۵۰۹۷، ۱۳۷۸). آگاهی‌های زیر باید با جوهر غیر سمی و پاکی نشانی به صورت واضح و خوانا به زبان فارسی و در صورت صادرات به زبان انگلیسی و یا به زبان کشور خریدار روی هر بسته نوشته، چاپ یا برچسب شود (استاندارد ملی ۱-۲۵۹، ۱۳۹۱): نام و نوع محصول (زعفران رشته‌ای، زعفران رشته‌ای بریده، زعفران پودر)، نام و نشانی تولیدکننده یا بسته‌بندی کننده و در صورت لزوم علامت تجاری، وزن خالص برحسب سیستم متریک، تاریخ قابلیت مصرف به ماه و سال، تاریخ بسته‌بندی به ماه و سال، درجه محصول، شماره سری ساخت، عبارت “ساخت ایران”، درج عبارت “در جای خشک، خنک و دور از نور نگهداری شود”. درصورتی‌که به دلیل کوچک بودن بسته، امکان درج تمام مشخصات یادشده وجود نداشته باشد، ذکر تاریخ بسته‌بندی و عبارت مربوط به شرایط محل نگهداری محصول الزامی نبوده، مشروط بر اینکه بسته‌های کوچک در بسته‌های بزرگتر قرار گرفته و نشانه‌گذاری کامل بر روی بسته نهایی درج گردد. درصورتی‌که از ظروف شیشه‌ای جهت بسته‌بندی زعفران استفاده شود، واژه “شکستنی” نیز باید روی هر بسته نوشته شود (ا.م ۱-۲۵۹، ۱۳۹۱)


بهدانی، م.ع.، فلاحی، ح.ر. ۱۳۹۴. زعفران دانش فنی مبتنی بر رهیافت های پژوهشی. انتشارات دانشگاه بیرجند.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *